تبلیغات
c60 - ناب ترین لحظه های زندگی
c60
مشاورو راهنمای خانواده ( درمان اعتیاد )

مرتبه
تاریخ : شنبه 28 مرداد 1391

امان از روزهای پر هیاهو اما بی خودی ؛روزهای…

حدوداً دو سال پیش در میان بی اعتمادیم نسبت به آدما شاید هم خسته از همشون بالاخره اومدم به جایی که باید می اومدم؛جایی که منو ساکت نشوند و آرامش داد،با همه ی دغدغه های ذهنی و کاریم وارد شدم به جایی که اصلاً تصور نمی کردم ناب ترین لحظه های زندگی ام رو از اونجا شروع کنم.

روزهای اول،یک روز در هفته اونم یک ساعت آخر برای حضور در لژیون ،برنامه ریزی می کردم به طوری که دقیقاً یک ساعت آخر تو لژیون باشم نه پنج دقیقه زودتر نه دیرتر،چون چیزی رو تو کلام و کلمات راهنمام پیدا کرده بودم که خیلی برام آشنا بود ودوست داشتم ،نمی دونم چه جور زمان گذشت فقط دیدم هردفعه نیم ساعت زودتر دارم میام.یک روز تو یکی از جلسات شعبه نشسته بودم ودیدم جشن تولد ِ و دقیقاً کیک داشتند وبادکنک و شمع فوت می کردند،خیلی خوشم اومد،افرادی که تا ته دنیا رفته بودند و حالا در در اول خط قرار گرفته بودند،در کمال آرامش و با یه دنیا حرف دیگه نه خماری داشتند نه درد.باور کنید من ار اینکه اونا با نشئگی و سرمستی داشتند از تلخ ترین روزاشون می گفتندتعجب می کردم و این اطمینان خاطر؛این که دیگه خبری از مواد نیست ،منو محکم روی صندلی ام می نشوند ،این که همه ی افراد ِ حاضر یه روزی مواد مخدر مصرف می کردند اما حالا دیگه نه.باور کنید من حتی از خط اتوی پیراهنای سفید مسافران و شال های یه دست سفید همسفران لذت می بردم .

من تو جلسات می دیدم سرود رهایی می خونند و از این حس لذت می بردم؛از این که خسته از محیط بیرون می اومدم وبه همراه بقیه دوستان سرود می خوندیم و بغض خودمون رو آزاد می کردیم و به گوش خود می رسوندیم"که بر پا خیز ای انسان،شهرت گشته ویران"* و بعد همه دستامون رو در هم حلقه می کردیم و دستی نباید باز می موند!و همه برای رهایی هم دعا می کردیم.

این جا همه چیز از جنس خودت بود،همه برات آشنا بودند و همین باعث می شد من برای رفتن به جلسات مشتاق باشم ،هر بار که از لژیون چیز تازه ای یاد می گرفتم زودتر می اومدم و هر بار که زودتر می اومدم حالم بهتر می شد و تصمیم گرفتم کامل از اول جلسه بیام و به مشارکت و صحبت از تجربیات همسفرا و مسافرا بیشتر گوش بدم و منم مسیر درست رو پیدا کنم ؛*این یعنی کنگـــــره به من نظم داد.هر کس با یه سطح تفکر و با یک نگاه و با یک تجربه حاضر می شد، این جا جایی بود برای تبادل افکار و احساسات و ادراکات،درست زمانی که از اول جلسات اومدم ،ذره ذره یاد گرفتم که این جا باید هر کس به خودش فکر کند و درمانگر خودش باشد و آن قد ر این جا امن بود که این اتفاق بیفتد و *این یعنی کنگره به من امنیت و آرامش داد.

باور کنید رهایی ما در گرو گوش به فرمان بودن خداو راهنمامونه و تا تو جلسات حاضر نشیم فرمانی را نمی گیریم که بخواهیم به گوش جان بپذیریم و اجرا کنیم *این یعنی کنگـــــره به من تعقل ،تفکر و تمرکز داد؛ این که یاد گرفتم مهم ترین کار درمان است که باید در مرکزیت قرار دهم و فقط روی آن تمرکز کنم.

و…در کنگره 60 همه جور آدم با تجربیات و رو حیات مختلف حاضر می شوند اما در یک چیز،اعتیاد مشترک اند،اعتیادی که آن قدر پر رنگ هست که بر کل زندگی ما سایه انداخته و روح و جسم مار ا آزرده ساخته و مشکلات روحی و روانی و ضد ارزش های بسیاری وارد زندگی ما کرده و شغل و هویت و شرافت ما را زیر سوال برده به نظر شما این مسئله ی کمی است؟

در کنگره قرار است همه ی این ها درمان واصلاح شود پس اتفاق عظیمی قرار است رخ دهد.

جناب مهندس دژاکام در ابتدای کتاب 60 در پیامی آورده اند؛تو(انسان) بر بام من مسلح بیا(سلاح:ایمان و علم).به راستی که در مقابل اعتیاد ،بزرگترین تاریکی و این بلای خانمان سوز ، درمان و برداشتن قدم های سالم در مسیر خداوند،هر کدام از ما بایدمسلح برویم و این تنها در نتیجه ی حضور در جلسات کنگره ،در محیط بودن و در معرض آموزش بودن میسر می شود.

در کنگره قرار است خودمان را از کوچه پس کوچه های اعتیاد پس بگیریم ،از مواد و دنیای وانفسای اعتیاد،از ضد ارزش هایی که در هر کوی و برزن نام و نشانی به اسم اعتیاد به ثبت رساندند و این برای کسی میسر نمی شود مگر این که به هوش و به کوش باشد.

در دنیای اعتیاد تمام بودن شخص؛اختیار ،هوش ،حواس،حتی شعور،حافظه و قدرت تمرکز و…از او گرفته می شود و بازگشت همه ی این ها منوط به حضور به موقع وبه معنای واقعی شخص در جلسات می باشد؛حضوری که در آن هم جسم جا دارد و هم روان .

به اعتقاد من بعداز آموزش و خدمت اصلی ترین مقوله، محبت می باشد،در کنگره کسی که ضد ارزش ها را کنار گذارد ،اجازه ی درک محبت و برخورداری از آن را دارد و برای دوری از ضد ارزش ها باید آموزش دید و به دیگران نیز انتقال داد و به دیگران کمک و خدمت نمود، حضور در جلسات هم آموزش و خدمت به همراه دارد و هم محبت و امنیت و این راز درمان در کنگره 60 است منتهی کسی که خود را در معرض نور خورشید قرار دهد از مواهب آن بهره می برد،برای کسی که در خانه نشسته و پرده ها را کشیده و به دنبال بهانه برای در خود ماندن است هیچ راه درمانی نیست.

در کنگره باید زوائد و حواشی را از مسافر و همسفر گرفت و با کمک راهنما و جمع به شخص محبت ، امنیت و آرامش داد تا شخص به درمان برسد و این با آموزش ،با خواست و اختیار خود شخص صورت می گیرد،درمانی که هیچ بازگشتی به اعتیاد ندارد.

درمان ورسیدن به تعهد در کنگره امر اولی است که در آخر ا جرا می شود،اما برای اجرایی شدنش باید بارها و بارها در صحنه ی کنگره حاضر شد و تمرین کرد و خدمت نمود،باید وارد میدان بازی شد ،بایددر جلسات آن هم به موقع حضور داشت تا…نقش زندگی خود را دوباره به دست گرفت/.

با احترام: همسفر آمنه




طبقه بندی: مقالات،  مشارکت همسفران، 
ارسال توسط همسفــــر آمنه
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ