تبلیغات
c60 - خـــــــود را خالصانه و عادلانه قضاوت کنیم...
c60
مشاورو راهنمای خانواده ( درمان اعتیاد )

مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 8 شهریور 1391

درباره ی دستور جلسه ی قضاوت و جهالت می خواهم به جهالت اشاره کنم و از آن به قضاوت برسم.

جهالت همان است که در صور آشکار ناراحتی و صفات ناشایست مثل بخل،حسادت ،نفرت،کینه و..ایجاد می کند و در پی آن به بیماری ها و ناراحتی هایی در صور آشکار می رسد چنان چه شخصی حسود باشد از بیماری معده و ناراحتی اعصاب نیز رنج می برد و ...شخصی هم که قضاوت نا به جا در مورد دیگران دارد و یا بسیار دیگران را قضاوت می کند از جهالت اوست و قطعاْ ناراحتی هایی برای او پیش می آید و مهم تر آرامش خود را از دست می دهد...

روزی پیامبر اکرم (ص) در مکانی نشسته و منظره ای رامشاهده می کنند و بعد از مدتی جای خود را تغییر می دهند و هنگامی که از ایشان می پرسند چه دیدی ایشان در جواب می گویند از آن زمان که این جا هستم هیچی!!با این رویه ایشان هم وارد قضاوت نمی شوند و هم دروغ .

پیامبر آن چه را که دیده نمی گوید گاه چه طور ...آن چه که ندیده و هیچ پیشینه ای نسبت به آن نداریم قضاوت می کنیم.گاه شخصی را که لنگان می رود مست می خوانیم و آن را که ساده است دیوانه.اگر قرار است کسی را قضاوت کنیم باید گاه از پنج سال پیش شخص به تا به امروز او را بدانیم تا یک لحظه او را قضاوت کنیم ،گاه باید کفش او را بپوشیم و در موقعیت او قرار بگیریم و اگر زمین نخوردیم حساب است.گاه باید به جای او قرار گرفت و زجرها و نیازهای و محرومیت ها یی که او کشید را تحمل کنیم و اگر متفاوت از او عمل کردیم حساب است. پس چه طور ندانسته و ندیده اجازه ی قضاوت به خود می دهیم؟!

ما نه تنها نباید دیگران را قضاوت کنیم بلکه خودمان را هم نباید به هر شکل قضاوت کنیم.دیگران ما را همان جور می بینند و می پذیرند که خود قضاوت می کنیم و می پنداریم.

در کنگره می آموزیم که برای این که مهم ترین کارها به سرانجام رسد،برای این که رشد کنیم،برای این که زیبایی ها را ببینیم لازم است صفات بد را از خود دور کنیم ،در این صورت است که خلوتی برای ما مهیا می شود که بتوانیم درون خود را بهتر ببینیم و صفاتی مثل قضاوت این فرصت را از ما می گیرد و یک اتفاق دیگر که در قضاوت کردن می افتد این است که ما وارد حریم دیگران می شویم و متقابلاْ آن هم اجازه ی ورود به حریم ما را می دهند. در این صورت، آرامشی که نیاز حیاتی ماست از ما گرفته می شود.

---------------------------------------------

چرا قضاوت های دیگران در باب رفتار، گفتار و كردار ها تو را تا این حد مضطرب و افسرده می كند؟

چرا دائما نگرانی كه مبادا عملی از ما سر بزند كه داوری منفی دیگران راسبب شود.در شرایطی كه امكان وصول به قضاوتی عادلانه برای همه كس وجود ندارد.

این مهم نیست كه دیگران در مورد ما چگونه قضاوت می كنند بلكه مهم این است كه ما در خلوتی سرشار از صداقت و در قلبمان خویشتن را چگونه داوری كنیم که رضایت پروردگار نیز در همین است.هر كس كه كاری می كند،هر قدر هم كوچك ،در معرض خشم كسانی است كه كاری انجام نمی دهند.هر كس كه چیزی را می سازد _حتی لانه فرو ریخته ی یك جفت قمری-منفور همه ی كسانی است كه اهل ساختن نیستند .
و بیش از این ها انسان حتی اگر حضور هم داشته و بر این حضور مصر باشد، ناگزیر تیر تنگ نظری های كسانی كه عدم حضور خود را احساس می كنند به اومی خورد. رهایشان كن وبه خدا بسپارشا ن ما تا زمانی كه می كوشیم خو را خالصانه و عادلانه قضاوت كنیم از قضاوت دیگران نخواهیم ترسید و نخواهیم رنجید .

و همیشه كسانی از آن كه تو را در اوج ببینند

ناراحتند تو به پرواز فكر كن نه به آن ها




طبقه بندی: دستورجلسات هفتگی،  مشارکت همسفران، 
ارسال توسط همسفــــر آمنه
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ